Już drugi dzień z rzędu "babie" lato dosłownie rozpieszcza nas wspaniałą pogodą. Patrząc na drzewa w parkach i lasach, w żaden sposób nie można nazwać obecną porę "złotą" jesienią. Zazwyczaj w końcu września wszystkie ścieżki bywają usłane żóltymi liśćmi, a w tym roku roku jest jakaś anomalia, trawniki lśnią soczystą zielenią, byliny kwitną na całego, a w szklarni nie można porządkować, bo jeszcze pomidory i ogórki dojrzewają na krzakach. I oczywiście, że takie słoneczne dni podnoszą nastrój i nawet fizyczna praca na działce nie wydaje się już tak męczącą.
.jpg)

Co się czytało we wrześniu?
Remigiusz Mróz "Bezprawie". Ciekawa fabuła, dużo realnie możliwych sytuacji, bezprawie na najwyższych szczeblach państwoych urzędów. Polecam tym, kto polubił Chyłkę.
Freida Macfaden "Nauczyciele" i "Ukochana żona". Wielkie rozczarowanie przy czytaniu "Ukochanej żony". Widocznie u autorki nastąpiło twórcze wypalenie się. W trakcie czytania aż w trzech wątkach odgadłam tok dalszych perypetii bohaterów. Niemałe rozczarowanie. Nie polecam, ale to tylko moje zdanie.
Sergiusz Piasecki" Adam i Ewa". Powieść, w której główni bohaterowie nie skupiają na sobie uwagę czytelnika, ani wywołują współczucia do ich powikłanych losów. Akcja rozgrywa się w Wilnie od czerwca do połowy września 1939 roku. Nazwałabym tą książkę wspaniałym przewodnikiem po Wilnie. Z głównym bohaterem razem chodziłam po tych starych wileńskich uliczkach, siedziałam nad Wilenką, pływałam w jeziorach trockich, poznawałam menu popularnych kawiarni i restauracji. No i w końcu powieści autor zabiera nas na lekcje historii, gdzie w dostępny sposób chronologicznie pokazuje, jak rozwijały się sytuacje w Warszawie, Wilnie i w Białymstoku od 1 do 23 września. Książka, którą serdecznie wszystkim polecam, bo bardzo dużo z niej się czerpie informacji o tamtych trudnych i nie zawsze prawidłowo interpretowanych wydarzeniach.
Przy okazji wszystkim tu zagladającym chcę powiedzieć, że i teraz Wilno jest piękne, unikalne i warte zwiedzania. Więc może przy dobrej pogodzie, ktoś się skusi pochodzić uliczkami naszego miasta.




.jpg)
Jj


Sergiusz Piasecki💗
OdpowiedzUsuńKinga jestem fanką, choć to nierówny pisarz i przez kilka jego powieści nie przebrnęłam. Natomiast Mróz to grafoman, szkoda czasu na jego wypociny, prawdopodobnie pisane przez AI.
Wilno piękne i chwyta za serce.
Tak, moje miasto piękne o każdej porze roku. Co do pisarzy , to bardzo mamy podobny gust. Pozdrawiam serdecznie.
OdpowiedzUsuńŚliczny sweterek z efektownym wzorem,
OdpowiedzUsuńPozdrawiam 🙂.
Dziękuję, jak na razie mnie on cieszy. Pozdrawiam
UsuńNo wspaniałe to babie lato u Ciebie, i działkowo i wileńsko spacerowo i oczywiście dzianinowo. Rewelacyjny jest ten pulower, piękny i z pewnością wygodny, a sama włóczka jest bardzo przyjemna dla skóry. Wybrałaś świetny kolor, pięknie wyglądasz. Pozdrawiam bardzo ciepło:-)
OdpowiedzUsuńMiło, że doceniłaś mój trud przy drutach. Na razie mamy mnóstwo pracy na działce, okazji pojechać i porządkować grządki po plonach mamy coraz mniej, bo mąz ma wykłady. A 3 pażdziernika wybieramy się odwiedzić Klarę, bo już zaczęła "mówić " samogłoski. Pozdrawiam serdecznie.
UsuńBardzo ładny sweterek. Znam ten ażur i bardzo go lubię. Stosowałam już kilka razy w skarpetkach i raz w swetrze😃
OdpowiedzUsuńU mnie na działce prace porządkowe zaczęły się pełną parą, codziennie trzeba grabić spadające liście. Parzę w górę, a na czereśni i orzechu jeszcze ich tak dużo... Będę miała zajęcie na co najmniej kilka najbliższych tygodni😉
Właśnie podałaś mi dobry pomysł, by wykorzystać ten wzór w skarpetkach, dziękuję. Jesienią drzewa dbają o naszą kondycję fizyczną.Wydaje się , że latem drzewo nie mogło mieć tyle liści ile zrzuca. Życzę dobrej pogody jak najdłużej i pomyslnej pracy w ogrodzie. Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuńTrochę jestem niedoinformowana ostatnio jeśli chodzi o wzory i co tam u dziewiarek na drutach. Sweterek bardzo twarzowy, muszę przyznać że kolor akurat jak dla Ciebie 🤭 włóczke znam, miała kiedyś z niej dwa sweterki ale nie przetrwały za długo, może za często nosiłam 🤔. Jesień u nas piękna wyjątkowo, marzy mi się taki październik jeszcze. Pozdrawiam serdecznie
OdpowiedzUsuńBędę miała okazje przetestować wlóczkę, ale na pewno nie może być superowa, bo na prawdę jest tania. Też bym chciała takiego pażdziernika, ale coś prognozy po niedzieli są surowe. Pozdrawiam serdecznie.
OdpowiedzUsuńJak przyjemnie się czyta takie jesienne opowieści! 🍂☀️ Tyle w nich ciepła, pasji i zachwytu nad codziennością. Pulower wyszedł przepięknie — widać, ile serca i staranności zostało włożone w jego wykonanie. 🧶❤️ A opis książek i wędrówki po Wilnie sprawił, że aż nabrałam ochoty, żeby sięgnąć po „Adama i Ewę” i razem z bohaterami pospacerować uliczkami tego niezwykłego miasta. Dziękuję za tę piękną dawkę jesiennego słońca, inspiracji i dobrych lektur. 🌿📚
OdpowiedzUsuńA jak mnie przyjemnie czytało się Twój komentarz. Po raz kolejny przekonałam sie, że jednak nie będę zarzucała blogowania, bo i moje posty odnajduja swojego czytelnika. Teraz czytam Piaseckiego następna książkę " Kochanek wielkiej Niedźwiedzicy". Pozdrawiam serdecznie .
OdpowiedzUsuńW tym roku babie lato faktycznie jest wyjątkowe: zielone trawniki, kwitnące byliny i pomidory jeszcze dojrzewające w szklarni pod koniec września. Przy takiej pogodzie nawet praca na działce przestaje męczyć. Pulower z ażurem zapowiada się pięknie, czekam na efekt.
OdpowiedzUsuńWięc korzystajmy z tych przedlużającego się lata dni.
UsuńNic dziwnego, że Ci się dobrze ten sweterek robiło, bo i kolor piękny i wzór. Pozdrawiam :-)
OdpowiedzUsuń